De Vogezen in beeld (26)
van le Linge naar de Schratzmaennele

 

Klik op de foto voor een vergroting

 

Duitse waarnemingspost op le Linge.

In het voorwoord van het boek “Le drame du Linge” schrijft Maurice Gintz, voormalig strijder bij het Lingefront (121e BCP) over zijn eenheid en de Franse voorbereidingen:

“Op het bataillon Meneglier (het 121e BCP) kon men rekenen als dit verstandig zou worden ingezet. De troepen waren goed geoefend en het moreel was zeer hoog. Maar deze eenheid raakte verwikkeld in een gevecht dat alleen maar in een bloedige nederlaag kon eindigen. Zo’n manoeuvre over de toppen heeft alleen zin als het een verrassingsaanval betreft. Hier had men niets nagelaten om de tegenstander te alarmeren... Ons commando vreesde dat onze loopgraven te ver van die van de Duitsers verwijderd waren en beval om uitloopgangen te graven tot vlakbij de Duitse stellingen. Iedere nacht, stukje bij beetje, kwamen de Jagers wat vooruit en groeven zich in tot vlak naast de Duitse stelling. De tegenstander begreep heel wel onze bedoeling. Zij versterkten eenvoudig hun verdedigingslinie. Ze gunden zichzelf de luxe om bordjes met “we wachten op jullie” in het prikkeldraad te hangen”.

 

 

De waarnemingspost met uitzicht op de vallei richting Orbey.

Toen dan op 19 juli 1915 het Franse artillerievuur tot een tot nog toe ongekende hevigheid aanzwol was het iedereen duidelijk dat een stormaanval van de Jagers nabij was. Een merkwaardige kanttekening: het 1ste infanterieregiment van het 2e bataljon Landwehr bevond zich op dat moment als reserve op een exerceerplaats te Colmar om aan troepeninspectie deel te nemen! Meerdere dringende verzoeken van de afdelingscommandant op de Schrätzmaennele leidden er niet toe dat deze reserve werd vrijgegeven. Op 20 juli begon de verwachte Franse aanval en begon de Tweede slag om Münster, zoals de historici deze tegenwoordig noemen.

 

 

 

Loopgraaf op Memorial le Linge.

De volgende dag vallen de Fransen aan. Het lukt ze de eerste Duitse loopgraven in te nemen, maar de verliezen zijn zodanig dat ze zich moeten terugtrekken. Twee dagen later proberen ze het opnieuw, zonder resultaat. Het aantal gesneuvelden loopt al tot de 1000 in deze twee dagen. Op 26 juli lukt het de Fransen de kruin en top van de Linge te bezetten.

 

 

Duitse linies op le Linge.

 

De Duitsers beginnen hun voormalige posities en de Franse linies te bombarderen, zodat het wegbrengen van de gewonden en het sturen van versterkingen, voedsel en munitie voor de Fransen onmogelijk wordt. Duitse tegenaanvallen de volgende dag hebben geen succes. Verzoeken van de Fransen om versterkingen worden afgewezen door het hoofdkwartier.

 

 

Duits blockhaus op le Linge.

Tussen 29 juli en 3 augustus vinden van beide kanten felle gevechten plaats, zonder dat een van de partijen enige terreinwinst boekt. Op 4 augustus volgt een Duits bombardement met 40.000 granaten op de Franse posities. De gevechten gaan door zoals te voren.

 

 

Duitse loopgraven op le Linge.

Eindelijk veroveren de Fransen de top van de Schrätzmaennele op 22 augustus. Drie dagen later komt een eind aan de eerste golf van Franse aanvallen. De Fransen hebben nu al 10.000 man verloren!

 

 

 

Duitse infanteriestelling op le Linge.

Op 31 augustus beginnen de Duitsers een tegenaanval. Voor het eerst aan dit front worden daarbij gasgranaten gebruikt. De grondaanval die daarop volgt levert wat terreinwinst op, maar niet genoeg. Op 9 september volgt een nieuwe gasaanval, gevolgd door een aanval met vlammenwerpers.

 

 

 

Duitse infanteriestelling op le Linge.

Dit kost meer dan 1000 Chasseurs het leven. Op 12 en 15 oktober volgen de twee laatste Duitse aanvallen, maar het lukt niet de Fransen helemaal van de Lingekopf te verdrijven. Ze blijven de Westelijke helling bezetten, een positie die strategisch van weinig nut is. De Duitsers blijven het uitzicht op de Elzasser vlakte en Kaysersberg houden.

 

 

 

Tot 15 oktober van dat jaar verloren hier meer dan 15.000 Chasseurs Alpins het leven. De verliezen aan Duitse kant worden geschat op ongeveer 3000.

 

 

Schietgaten in staal in een van de Duitse linies.

 

 

Grondplaat voor een mortier op Memorial le Linge.

 

 

Een conservatieve schatting. De Duitsers leden aanmerkelijk minder verliezen.

 

 

 

Enkele sfeerbeelden op Memorial le Linge.

 

 

Duits oorlogsbestendig altaar langs de D11 richting Trois-Epis.

 

 

Duidelijk herkenbare kelk op het altaar.

Verwijzing naar het slagveld langs de D11.

 

 

Het slagveld op de top van de Schratzmaennele ligt iets ten zuiden van Memorial la Linge. Hier is vrijwel niemand.

 

 

Informatiepaneeltjes aan de Franse kant van het front op de Schratzmaennele.

 

 

Aanduiding van de plek waar de Fransen hun aanvallen begonnen op de Duitse linies, enkele honderden meters oostwaarts. De contouren van loopgraven zij in dit ontboste deel van het front goed zichtbaar.

 

 

Zeer onduidelijk informatiepaneel over het verloop van de linies in 1915.

 

 

Opvallende markering op het slagveld, waar opvallende voorwerpen zoals een gesp, een granaathuls en prikkeldraad in beton gegoten zijn.

De Franse linies zigzaggen hier het bos van de Schratzmaennele in.

 

 

Even oostwaarts vindt de bezoeker voorbeelden van degelijk gebouwde Duitse loopgraven.

 

 

Het behoeft weinig betoog dat de hoger gelegen, stevige Duitse linies tegen het Franse geweld bestand bleken.

 

 

Infanteriestelling met de mogelijkheid snel aan te vallen middels de trapstructuur.

 

-V-

Home