De Vogezen in beeld (25)
le Linge

 

Klik op de foto voor een vergroting

 

Sinds het laatste bezoek aan Musée Memorial le Linge is een vleugel aan het museum toegevoegd, waar vanaf twee niveaus in een Duitse loopgraaf kan worden gekeken.

 

 

De aankleding is goed gedaan; ook de in 1915 nog gebruikte pickelhauben ontbreken niet.

Trench-art in Musée Memorial le Linge.

 

 

Een vitrine vol aan het slagveld onttrokken voorwerpen, zoals draadscharen, drinkflessen en een hoorn.

 

 

Het latere oorlogsuniform van de Franse poilu; horizon bleu, compleet met casque Adrian.

Een vitrine met medische voorwerpen in Musée Memorial le Linge.

 

 

Fraaie vitrine met een bonte verzameling aan bajonetten en handgranaten

 

 

Duitse officier naast een Franse Chasseur met kenmerkende baret.

Een staaltje prachtige trench-art in Musée Memorial le Linge/

 

 

Opvallende trench-art, gemaakt uit patronen en bestemd voor een poppenhuis.

 

 

Diorama van een Duitse bevoorradings-kolonne met ezels.

 

 

Voorbeeld van een vitrine explosieven in Musée Memorial le Linge.

 

 

Deel van een oude grafsteen in Musée Memorial le Linge.

 

 

Goed beeld van de 2 verdiepingen in Musée Memorial le Linge.

 

 

Fotomateriaal in Musée Memorial le Linge. De Duitsers maakten gebruik van dwangarbeid, onder meer bij de aanleg van de smalsporen door de bergen.

 

 

Monument voor het 5e Bataillon Chasseurs tegenover Musée Memorial le Linge.

 

 

Het monument werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers (hier de overweldigers genoemd) vernield, en in 1950 opnieuw opgericht.

 

 

Commandant Colardelle van het 5e BCA sneuvelde op de zuidelijker gelegen Hilsenfirst op 21 juni 1915. De in 1868 in Verdun geboren Colardelle leidde op 17 juni 1915 een aanval op de Hilsenfirst, die niet slaagde. Op 20 en 21 juni proberen de Fransen het opnieuw, waarbij Colardelle dodelijk getroffen wordt door 2 kogels. Barberot neemt vervolgens het commando over.

 

Barberot is een inspirerende bevelhebber, die al titels als "fortificateur de la Fontenelle" en "vainqueur de la cote 830 » achter zijn naam heeft.
Op 4 augustus sneuvelt ook hij, tijdens een aanval op de Schrätzmaennele.
[.
Het monument eert tenslotte de 48 officieren en 2160 manschappen die tijdens de oorlog het leven lieten.

 

 

In 1973 werden om het monument voor het 5e BCA vijf lichamen teruggevonden.

De afgelopen jaren is ook dit, vrij overbodige, paneel geplaatst.

 

 

Musée Memorial le Linge is tegenwoordig een populaire bestemming.

 

 

Rollen prikkeldraad bij de entree van Musée Memorial le Linge.

 

 

Beelen van de Memorial le Linge, een authentiek slagveld, waar in 1915 maar liefst 17.000 slachtoffers vielen. De Duitse loopgraven hebben de tand es tijds goed doorstaan

De metalen rekken waren bedoeld om handgranaten te stoppen; de Franse linies lagen hier soms maar op een 20-tal meters!

 

 

Prikkeldraad op le Linge. Al op 8 april 1915 namen Beierse regimenten posities in die zich uitstrekten van de pas tussen Schratzmann en Barrenkopf tot vlakbij het plaatsje Stosswihr. Op 2 mei werd de stelling aan de zuidhelling van de Schratzmann verbreed, totdat deze op 18 juni uiteindelijk het gehele gebied tussen de Schrätzmaennele en de pas bij de Lingekopf besloeg.

 

 

Teruggevonden Duitse lichamen werden vrij karakteristiek met een zwart kruis aangeduid.

Vanaf dat moment begon de uitbouw van de sector en ontstond er een deel dat onder de naam Festung Lingekopf de geschiedenis zou ingaan. De Landwehrmannen van het 2de Beierse regiment wisten heel goed welke vijand ze tegenover zich hadden: Franse Chasseurs Alpins. Ook was het de Duitsers duidelijk dat een Franse een aanval op de Lingekopf-Schratzmannstelling niet lang meer op zich zou laten wachten:

“Midden juni 1915 begon de vijand met het naar voren sturen van Sappen (Genietroepen). Blijkbaar lagen plannen voor een aanval hieraan ten grondslag. Hun uitbreiding en de rijkelijke arbeidsinspanning lieten geen andere verklaring toe. Ook werd de vijandelijke artillerie-inzet over het hele front steeds groter”

 

 

Blik vanuit e Duitse loopgraven op een van de vele witte kruizen op le Linge, die hervonden stoffelijke overschotten aanduiden.

Al op 8 april 1915 namen Beierse regimenten posities in die zich uitstrekten van de pas tussen Schratzmann en Barrenkopf tot vlakbij het plaatsje Stosswihr. Op 2 mei werd de stelling aan de zuidhelling van de Schratzmann verbreed, totdat deze op 18 juni uiteindelijk het gehele gebied tussen de Schrätzmaennele en de pas bij de Lingekopf besloeg. Dat de stelling de Beiers niet alleen door haar grote omvang problemen bezorgde mag uit het volgende citaat blijken:

“De nieuw ingenomen stelling op de Schrätzmaennele was niet goed te verdedigen. De enkele loopgraaf over de bergkam had geen schouderbescherming en weinig plekken om te schieten. Het terrein er voor vormde een te zwakke hindernis... er moest dadelijk iets gebeuren om dit deel van de compagnie, de sleutelpositie van de hele stelling, beter verdedigbaar te maken. Er moest een tweede loopgraaf worden aangelegd, omdat de tot nu toe enige loopgraaf te zeer aan vijandelijk vuur blootgesteld was. De regimentscommandant besloot om deze loopgraaf verder vooruit te positioneren en aan de westelijke voet van de Schratzmännerle-helling in het bos aan te leggen”

 

 

Duitse stellingen op le Linge.

Vanaf dat moment begon de uitbouw van de sector en ontstond er een deel dat onder de naam Festung Lingekopf de geschiedenis zou ingaan. De Landwehrmannen van het 2de Beierse regiment wisten heel goed welke vijand ze tegenover zich hadden: Franse Chasseurs Alpins. Ook was het de Duitsers duidelijk dat een Franse een aanval op de Lingekopf-Schratzmannstelling niet lang meer op zich zou laten wachten:

“Midden juni 1915 begon de vijand met het naar voren sturen van Sappen (Genietroepen). Blijkbaar lagen plannen voor een aanval hieraan ten grondslag. Hun uitbreiding en de rijkelijke arbeidsinspanning lieten geen andere verklaring toe. Ook werd de vijandelijke artillerie-inzet over het hele front steeds groter”

 

 

Duitse inscriptie door de eenheid die deze bunker bouwde.

Half juli was de nieuwe loopgraaf bij de Schratzmann na aanzienlijke inspanningen zo ver gereed dat hij permanent kon worden bezet. De buren ter rechterzijde, het ook uit Beieren afkomstige 1ste Landwehrregiment was toen nog bezig om voor de door hen bezette Lingekopfstelling ook een vooruitgeschoven loopgraaf aan te leggen, die echter vóór de Franse aanval niet gereed zou komen, wat later noodlottig zou blijken. Fransen en Duitsers wedijverden om nog zo veel mogelijk te graven om zo goed mogelijk voorbereid te zijn op wat stond te gebeuren.

Steeds duidelijker werd het Franse plan voor een aanval. De Fransen hadden een bijna doorlopende aanvalsstelling in het Combe-terrein voor de Schrätzmaennele en in de Glasborn-pas, op 100 tot 200 meter van de eerste Duitse loopgraaf verwijderd en bouwden deze uit met schuttersputten, bunkers en rijen zandzakken. De artilleriebeschietingen werden met de dag heviger,

 

-V-

Home