De Vogezen in beeld (23)
de Reichsackerkopf

 

Klik op de foto voor een vergroting

 

Van de bunker Zillersheim is het een korte afstand naar een opvallende mitrailleurpost met twee verdiepingen.

 

 

Het pad nar e eerste linie kon vanuit de 2e verdieping worden bewaakt, terwijl de bemanning veilig een artilleriebombardement kon afwachten op de 1e verdieping.

 

 

De toegang tot de trappenhuizen van de bunker. De cameratas wacht geduldig op zijn klimmende eigenaar.

 

 

Blik van boven op de overhangende betonlaag over de mitrailleurpost.

 

 

De toegang tot de bunker.

 

 

Soms nauwelijks zichtbaar tussen de bomen en het groen liggen de blockhäuser verborgen.

 

 

Bezoekers hebben hun vondsten bij een van de personeelsonderkomens bijeen gebracht.

 

 

Betonconstructies van voormalige personeelsonderkomens.

 

 

De witte kruizen duiden op na de oorlog teruggevonden geallieerde soldaten. In dit geval handelt het zich om korporaal Bouchet, die de aanval van maart 1915 niet overleefde.

 

 

Pas in 1971 werden zijn stoffelijke resten gevonden, een stukje ten westen van de Reichsackerkopf.

 

 

Duitse bunkers diep in de hellingen van de Reichsackerkopf.

 

 

Kijkje in en van de blockhäuser op de zuidelijke helling.

 

 

Sporen van onderkomens, vrijwel door de natuur overwoekerd.

 

 

Ook Jean Giovanni, 6e Bataillon Chasseurs Alpin, sneuvelde, tijdens de aanval van 20 juli 1915.

 

 

Het eenzame kruis verbergt dit verhaal:

 

Generaal De Maud'huy besloot zich te concentreren op hoogtes: aan de ene kant de Lingekopf en de Reichsackerkopf aan de andere kant. Na drie keer uitstel, begon het offensief eindelijk op 20 juli: En terwijl de 129e I.D. van General Nollet op la Linge vastliep, vielen de 6e en 24e B.C.A. van Kolonel Lacapelle's 4e Brigade de Reichacker om 1300 uur aan. Teruggeworpen, probeerde men het weer om 15 uur. Een linie werd genomen bij Grand Reichsackerkopf, een tweede bij Petit. Een Duitse tegenaanval eindige in een vreselijke hand-aan-handgevecht tussen 16 en 20 uur. Pouydraguin verordonneerde een nieuwe aanval voor de volgende dag, maar Lacapelle liet hem weten dat de 6e en 24e daartoe niet meer in staat waren.

 

 

Op de 21ste, verduurde het 6e B.C.A. 6 Duitse tegenaanvallen tussen 4 uur en 12 uur, en maar liefst 24 tussen 13 en 14 uur. Maar de verliezen waren enorm: 72 officieren en 986 mannen! Tenslotte beslisten Pouydraguin en De Maud'huy de Reichsackerkopf te laten voor wat die was. En zich te focussen op la Linge. De Reichsackerkopf bleef rustig voor de rest van de oorlog.

Duitse waarnemingspost onder de top van de Reichsackerkopf.

 

 

Op de helling zijn enkele constructies bereikbaar gemaakt voor bezoekers, zoals deze tunnelingang.

 

 

Ook hier wordt keurig uitgelegd hoe dit werkte en wat er van de tunnels geworden is.

 

 

Een opvallend bouwsel is op de top van de Klängle te vinden, ten zuidwesten van de Reichsackerkopf.

 

 

In een zware betonnen constructie kon vrijwel perfect gecamoufleerd en onder een laag beton, een zware mortier worden ingezet, die 26 kg zware projectielen richting het Franse front kon zenden.

 

 

De toegang tot de mortierbunker.

De betonnen geschut ruimte voor een 2,45 cm mortier "Erhardt Ladungswerfer"-

 

 

Iets ten noorden van de Col du Sattel, op een helling achter het seizoenshotel, is een monument te vinden voor korporaal Morgan.

 

 

“A la mémoire du caporal Willie MORGAN,

6ème bataillon de chasseurs alpins, tombé ici pour la France, le 20 mars

1915, à l’age de 21 ans. Priez pour lui.”

 

En zo zijn we na de bloedige slagen op deze plek in 1915 weer terug bij het begin. Morgan’s ouders kregen bij uitzondering toestemming om hem op deze manier te gedenken.

 

 

Voor het eenzame graf in het bos zijn nog varkensoren met resten prikkeldraad te vinden.

 

-V-

Home