De Vogezen in beeld (20)
van Trois-Épis via Labaroche Evaux en het Croix de Wihr naar Hohrod

 

Klik op de foto voor een vergroting

 

Verwijzing naar de bijzondere, cirkelvormige Deutsche soldatenfriedhof Trois-Épis, een kilometer of vijf ten westen van Colmar.

 

 

Er liggen 273 soldaten begraven op Deutsche soldatenfriedhof Trois-Épis, waarvan 259 uit de Grote Oorlog.

 

 

De Duitse soldatenbegraafplaats Ammerschwihr, zoals het officieel heet, was al in de oorlog aangelegd door de Duitse troepen. De eerste slachtoffers kwamen uit de eerste grensstrijd in augustus 1914.

 

 

Een groter aantal soldaten verloor hun leven in 1915 tijdens de gevechten rond Munster, in de Kaysersberger Vallei en in de buurt van Ammerschwihr. Ook de positieoorlog in de jaren 1916 tot 1918 eiste hoge offers.

 

 

De doden waren in hoofdzaak afkomstig uit Nedersaksen, Brunswick, Oost-Friesland en Brandenburg.

 

 

Sfeerbeelden op Deutsche soldatenfriedhof Trois-Épis.

 

 

In het nietige Labaroche Evaux staat in de bosrand en tussen de bungalows dit grafmonument voor Beierse troepen, die de Franse opmars naar Colmar succesvol stuitten.

 

 

De tekst op het onderste deel luidt:

“In dankbarer Errinnerung

Gewidmet

Vom Bay.Landw.Inf.Rgt no 2”

Langs de D11 tussen Labaroche Evaux en le Grand Honeck is een grote bunker langs de weg te vinden.

 

 

Het was waarschijnlijk een lazaret, een ziekenhuisje achter de linies.

 

 

De teksten op de gevel zijn niet meer te ontcijferen.

Naast het Croix de Wihr, waar deze plek vlak onder le Grand Hohnack naar is genoemd, botste het 3e Bataillon van het Franse 152e Regiment d’Infanterie op het 2e Beierse Regiment en versloeg het tijdens een vijf uur durende strijd.

 

 

21 poilu’s lieten het leven, tegen maar liefst 300 Duitse doden. Het werd dan ook als een glansrijke overwinning beschouwd, zo vroeg in de oorlog (19 augustus 1914)

 

 

Plaque van de collega’s van het 1e regiment rode duivels.

 

 

Ode van het 152e Regiment aan haar (oud) regimentsleden.

 

 

Het regimentswapen, een rode duivel met drietand, op de kop van het monument, en de gevallen Fransen- aan de zijkant van het monument.

 

 

De kepie van het 152e Regiment, kleurrijk aanwezig op het monument.

 

 

Duits altaar uit beton, met de katholieke gralen aan weerszijden. Het bevindt zich niet ver van Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod, iets verder naar het westen aan de D11.

 

 

Aankondiging van Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod, op het slagveld van de Schratzmaennele- niet ver van le Linge.

 

 

Duits blockhaus voor de muren van Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod.

 

 

Duitse voormalige graven buiten de begraafplaats langs de D11 ter hoogte van Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod.

 

 

De voorste heeft een leesbare tekst:

"Leu. d. Res.

Karl Willlim

By.L. Inf. Rgt. No. 1

5 Komp.

Gef ?. 8.1916”

De toegang tot Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod.

Na de Eerste Wereldoorlog werd de Duitse oorlogsbegraafplaats Hohrod-Berg gecreëerd door de Franse militaire autoriteiten. Het opvanggebied van de begraafplaats omvat het gevechtsgebied tussen de Fecht en Weißbachtal en de grote passen over de Col du Schlucht en de Bonhomme.

 

 

 

Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod telt maar liefst 2460 doden, waaronder 40 onbekenden, en 942 in massagraven- de zogenaamde Kameradengräber.

 

 

Onmiddellijk na het oorlogsuitbraak in augustus 1914, waren er de eerste gevechten over de toenmalige grensovergangen op de Vogeskamm. Nadat de Franse troepen de Elzas introkken, werden ze door de Duitse reserves tegengehouden. Van februari tot juni 1915 en in augustus-september 1915, vonden andere ernstige gevechten plaats tussen Kaysersberg en Urbeis. Eind juli 1915 begonnen de Franse troepen opnieuw een gewelddadig offensief. Ook de positieoorlog in de jaren 1916-1918 eiste verdere slachtoffers.
Namen, rangen en data op een van de Kameradengräber.

 

 

Na het einde van de oorlog zorgden de Franse militaire autoriteiten ervoor dat de voorlopige Duitse graven in de 23 omliggende gemeenschappen werden samengebracht. De Duitse soldaten kwamen vooral uit Beieren, maar ook uit Baden, Württemberg, Hannover, Oost-Friesland, Braunschweig en het Rijnland.

De herfst kondigde zich tijdens het bezoek aan.

Klassiek Duits soldatengraf op Deutscher Soldatenfriedhof Hohrod.

 

-V-

Home