De Vogezen in beeld (10)
Hartmannswillerkopf

 

 

Klik op de foto voor een vergroting

 

 

De crypte van de Hartmannswillerkopf in 2017. De grondige restauratie ontdeed de crypte van een rommelige warmte waarin plaats was voor veel informatie en persoonlijke herinneringen (zie onder).

 

De crypte in 2006, voorzien van panelen, gedenksteentjes, boodschappen en regimentsvlaggen. De resten van ongeveer 12.000 Franse soldaten liggen hier begraven.  Drie kapellen zijn gewijd aan de verering concordaat, katholieke, protestantse en joodse. In de katholieke kapel bevindt zich ook een beeld van de maagd Maria van de hand van Bourdelle. Het centrale altaar is een kopie van het altaar  op de Champ de Mars dat 14 juli 1790 gedenkt.

 

 

Gelukkig is een deel van de charme van vroeger bewaard gebleven in het voorportaal, maar zoals het in 2006 nog was (boven) bestaat het anno nu niet meer.

 

 

Destijds lagen de planken vol met o.a. Handgranaten van beide partijen, en…

 

 

Was de crypte voorzien van originele regimentsvlaggen.

De twee aartsengelen aan weerszijden van de ijzeren poort met het opschrift Ad lucem perpetuam zijn van de hand van Antoine Bourdelle.

 

 

Vanaf de entree rechts in de bosrand staat dit kleine monument voort Pierre Scheurer, die op 26 april 1915 op de hellingen van de Hartmannswillerkopf sneuvelde.

 

 

Wie de tijd en energie heeft kan aan de rechterkant van de Nėcropole Nationale afdalen via een vrij steil pad naar een groot monument voor generaal Serret, die op deze plek dodelijk gewond raakte.

 

 

Serret was 1 van de maar liefst 42 gesneuvelde generaals aan Franse zijde. Hij stond bekend als dapper en zorgzaam commandant, iets wat niet altijd gold voor opperofficieren in het Franse leger. Hij stierf aan gangreen na een kniewond in januari 1916.

 

 

Van het monument Serret gaat een lastig pad naar boven naar de toenmalige Franse stellingen. Loopgraven en observatieposten liggen verlaten in de bossen.

 

 

Pantserplaat, doorzeefd met kogels.

 

 

Stevige Franse observatiepost op de zuidelijke helling van de Hartmannswillerkopf.

 

 

Het eenzame graf van luitenant Viollet, die hier op 22 januari 1915 het leven liet. “Souvenir de sa Mère”… Graf met de webmaster.

 

 

Wie vanaf het graf van Viollet en het monument Serret de wandeling naar de Duitse stellingen maakt, komt verrassend authentieke linies en posten tegen. Het prikkeldraad geeft de locaties een indrukwekkend uiterlijk.

 

 

Franse loopgraaf op de zuidelijke helling van de Hartmannswillerkopf.

Restanten van een Franse observatiepost.

 

 

Indrukken van de oude frontlinie op de hellingen van de Hartmannswillerkopf

 

 

Een eeuw oud.

 

 

 

 

In de zuidoostelijke hoek duiken Duitse versterkingen op, zoals de Feste Bamberg met een geweldig uitzicht over de Rijn-vallei.

 

 

 

 

Keurige bordjes zijn overal langs de linie aangebracht.

 

 

 

 

Enorme kluwen prikkeldraad op de Hartmannswillerkopf.

 

 

 

 

Imponerende Franse mitrailleurpost waar de linie overgaat in Duitse versterkingen.

 

 

 

 

Observatie- en schietgaten in de Franse bunker.

 

 

 

 

Verwijzing naar de Duitse versterkingen met de naam Hexenküche.

Loopgraven met opgeworpen steenwanden.

 

 

-V-

Home