St. Mihiel in beeld (4)
Van Marbotte via Fort de Liouville naar Loupmont

 

Klik op de foto voor een vergroting

 

 



 

Langs het bospad van Marbotte naar Ailly staat een reeks monumenten voor Franse Regimenten die in het Bois d’Ailly actief zijn geweest, zoals het 171me RI, waarvoor halverwege het pad dit kruis opgericht is. Het 171e kwam uit Belfort, en vocht oa. In St. Mihiel, Eparges, Verdun, de Chemin des Dames  en de Champagne.

Op korte afstand langs het pad wordt het 134me RI herdacht. Het 134e kwam uit de regio Macon en Dijon als onderdeel van de 15e Infanteriedivisie. Tijdens de Grote Oorlog vocht het Regiment in oa. Lorraine, St. Mihiel, de Champagne, Verdun, de Somme en aan de Oise.

 

 

 

Het 171me RI wordt langs het bospad twee keer geëerd met een monument, deze vrij dicht bij Marbotte.

 

Op het hoogste punt van het bospad worden het 56me RI en het 34me RI herdacht. Het 34ste kwam uit Mont de Marsan, en vocht oa. In Charleroi, Guise, de Marne, Craonne, de Chemin des Dames, Verdun en Picardië.

 

Het 56me RI was gelegerd in Chalon sur Saone, en vocht naast het Bois d’Ailly in Sarrebourg, aan de Woëvre, in Verdun (zoals alle Regimenten) en in de Champagne, Picardie, en Saint Quentin

 

 

Plastic rozen voor het 56me RI op wapenstilstandsdag 2012.

 

 

In Marbotte is een klein museum ter nagedachtenis aan de oorlogsjaren. Helaas was het tijdens ons bezoek gesloten.

De verwijzing naar het bospad en de loopgraaf van de dorst in Marbotte.

 

Het opschrift op het kerkje van Marbotte is veelzeggend. Haar rol als moratorium tijdens de bloedige slagen rond het Bois d’Ailly wordt uitgelegd.

Een van de laatste monumenten voor Marbotte wordt ingereden is voor het 27ste regiment infanterie. Het 27ste is een oud en gelauwerd Regiment uit Dijon. Het zag op vrijwel elk slagveld tijdens de Grote Oorlog dienst.

Een van de zeer fraaie glas in lood-ramen in het kerkje van Marbotte. Het kerkje was de lugubere verzamelplaats voor de gevallenen en ademt een bijna naargeestige sfeer.

 

Regimentsvlaggen, wapens en gedenktableau´s maken van de kerk een indrukwekkend monument. De lijken van soldaten werden destijds tussen de kerkbanken gelegd en later begraven op de nabijgelegen begraafplaats.

Op het eerste vaandel staat "Bois de Brûllé", een gevreesde plek vlakbij aan het front.

De kerk is vergeven van de bekende Franse tableaus waarmee eenheden en kameraden worden herdacht.

Het venster in het portaal van de kerk. De kerk was in 2014 gesloten vanwege hoognodige reparaties.

Gedenkteken vlak bij de kerk voor alle gevallenen, eenvoudigweg opgedragen aan alle manschappen en officieren.

Cimetière Militaire de Marbotte. 2652 Fransen en enkele Russen zijn hier begraven.

Het ossuaire van Cimetière Militaire de Marbotte, met vermelding van alle Regimenten. Persoonlijke tegels flankeren de officiële tekst.

Orientatietafel met inscriptie die verwijst naar het Bois d’Apremont geschonken door het 8me Corps d ’Artillerie.

In het monument zijn alle plaatsen gegraveerd die aan deze streek zijn verbonden.

Detailopname van het monument tegenover Cimetière Militaire de Marbotte.

Twee kilometer ten zuiden van Apremont liggen de overblijfselen van fort de Liouville, dat in de septemberdagen van 1914 een cruciale rol speelde in het afweren van de Duitse aanval.

De entree tot het fort. Het Fort de Liouville, ook bekend als Fort Stengel, gelegen tussen de gemeenten Saint-Agnant-sous-les-Côtes en Saint-Julien-sous-les-Côtes , nabij de stad van Commercy in het Maas departement van Frankrijk, is een van de forten gebouwd aan het einde van de 19e eeuw ter verdediging van de Maas.The fort was located on what was then the French frontier facing the German-occupied province of Lorraine . Het fort was gelegen aan de toenmalige Franse grens tegenover de Duitsers bezette provincie Lorraine. The Fort de Liouville was located between the Fort de Gironville and the Camp des Romains .
Het Fort de Liouville was gelegen tussen de Fort de Gironville en de Camp des Romains.

De achterzijde en een deel van de gracht zijn nog vrijwel intact. Vrijwilligers zorgen voor het beheer en er is op regelmatige tijden toegang tot fort de Liouville.

Fort de Liouville werd gebombardeerd door de Duitse artillerie tijdens een groot deel van de oorlog, met de zwaarste aanval tussen 22 september en 16 oktober 1914. Het bleef in Franse handen en voorkwam een Duitse doorbraak.

De auteur bij een observatiekoepel op Fort de Liouville.

Iets verder naar het oosten, langs de D908, is duidelijk hoe cruciaal het Fort was in de verdediging. Vanaf de hoogte kon niets naar het zuiden passeren zonder waargenomen te worden. De demarkatiepaal markeert de saillant.

Ten zuiden van Loupmont ligt, langs onverharde wegen, deze jachthut. Erachter ligt het monument voor

Het monument is voor piloot luitenant Marie Charles Posse lieutenant en maréchal des logis Eugène Curtet van het escadrille Sal 47 die hier op 9 maart 1918 werden neergeschoten.

Het opschrift op het verweerde kruis.

-V-

Home