St. Mihiel in beeld (14)
Van Lironville via Montauville naar het Bois de Prêtre

 

Klik op de foto voor een vergroting

416 Fransen rusten hier op een begraafplaats die sterk aan die uit augustus en september 1914 in Lorraine doen denken. Deze prachtige kreet siert het centrale monument op Cimetière Militaire de Lironville: “Gij die hier passeert, gaat heen en vertel Frankrijk dat wij voor haar stierven”.

De prachtige ligging van het centrale ossuaire van Cimetière Militaire de Lironville, met in het midden een opvallende plaque voor kapitein Hipolite, de grondlegger van het Louvre in Parijs. De 73ste divisie domineert de graven.

In het Bois de Lironville zijn nog stellingen te vinden van de 73ste Franse divisie die in deze sector langs de zuidoostkant van de saillant was gelegerd. Informatieborden vertellen het verhaal.

Franse bunkers in het Bois de Lironville.

Blik in een van de bomvrije schuilplaatsen.

Wasbakken van beton met een informatiebord, overblijfselen van de 73ste divisie.

Monumentje voor de 5th US Division langs de Fond des Quatre Vaux tussen Limey en Montauville. De tekst verwijst naar de nabijheid van het Amerikaanse hoofdkwartier tijdens de aanval op de saillant in september 1918.

Verwijsborden langs de smalle D105 ten noorden van Montauville richting het Bois de Prêtre.

Nécropole Nationale du Pétant de Montauville is verreweg de grootste militaire begraafplaats in de regio.

Op de oorlogsbegraafplaats Montauville (Le Pétant) rusten 13.516 Franse soldaten: 8064 in individuele graven en 5432 in ossuaires. Het Oppervlak van de begraafplaats is 62.049 m2.

Eenvoudig kruis op Nécropole Nationale du Pétant de Montauville in de 1e wereldoorlog sector.

962 gesneuvelde Fransen liggen in het ossuaire op de 1e Wereldoorlog sector.

Zwart-wit opname op Nécropole Nationale du Pétant de Montauville.

De Russische zerken uit de Tweede Wereldoorlog vallen op door hun eigenaardige vorm.

 

  

Langs de Tranchée de Montauville naar het noordwesten ligt het voormalig slagveld van Bois le Prêtre. Maar liefst 182 aanvallen werden in het Bois de Prêtre gemeten gedurende 1915.

Het fraaie monument "Croix des Carmes" op de hoogte van het Bois de Prêtre. Het bos was van strategisch belang als draaipunt tussen de Moezel en de saillant. Het Bois de Prêtre, (Priesterwald in het Duits) was een heftig slagveld tussen september 1914 en juli 1915, tussen de Franse 73 en 128 Divisie (de Wolven van Bois-le-Prêtre) en de Duitse 121e Infanteriedivisie.

Franse poilu´s in oud en nieuw tuniek klampen zich vast een het Croix des Carmes. Vanaf de parkeerplek zijn wandelingen uitgezet in de omgeving langs de voormalige stellingen.

Kolonel Florentin was de commandant van het 367 me RI. Hij vocht in het Bois de Prêtre en sneuvelde in de tunnel van Tavannes op het slagveld van Verdun.

Duitse voorpost in het Bois de Prêtre. De Duitse opschriften zijn goed leesbaar.

Asperges en prikkeldraad langs de frontlijn in het Bois de Prêtre. 

Asperges en prikkeldraad langs de frontlijn in het Bois de Prêtre. 

Asperges en prikkeldraad langs de frontlijn in het Bois de Prêtre. 

Duidelijk Duitse opschriften bij een betonnen onderkomen in de loopgraven van Bois de Prêtre.

Duitse schietstelling in het Bois de Prêtre.

Asperges en prikkeldraad langs de frontlijn in het Bois de Prêtre. 

Diepe schuilplaats van Duitse makelij.

Asperges en prikkeldraad langs de frontlijn in het Bois de Prêtre, volledig vergroeid met een inmiddels volwassen boom.

   

De demarcatiepaal in het Bois de Prêtre is in kleur en voorzien van de locatie.

De Nécropole Nationale du Pétant, ten zuiden van het Bois de Prêtre, bevat enkele opmerkelijke graven.

 

Monumenten voor het 356me RI en de 128ste divisie.

 

Het logo van de 128ste Divisie, les loupes (de wolven), die de lijn in het Bois de Prêtre hield.

 

Duitse loopgraaf in het Bois de Prêtre.

-V-

Home