Verdun in beeld (24)
Van Verdun via Dannevoux, Béthincourt en Malancourt-Haucourt naar Cumières le Mort Homme

 

Klik op de foto voor een vergroting

Nécropole nationale Faubourg Pavé en het Croix monumentale du Souvenir Français.

Verwijsbord naar Deutscher soldatenfriedhof Dannevoux op de grens tussen de slagvelden van Verdun en de Argonne.

Deutscher soldatenfriedhof Dannevoux ligt op de westoever van de Maas, waar de slag om Verdun pas in maart losbarstte.

1.402 soldaten zijn er begraven vanaf 1914. De begraafplaats werd door de Duitsers aangelegd en in 191 uitgebreid. In november 1918 moesten de Duitsers hun doden achterlaten van wege het Frans-Duitse offensief noordwaarts.

Nevelen.

De doden op Deutscher soldatenfriedhof Dannevoux komen hoofdzakelijk uit Schlesien, Sachsen, Oost- und Westpreußen, Pommern, Thüringen, Westfalen, Bayern Hessen, Lotharingen en de Elzas.

Zonsopgang op Deutscher soldatenfriedhof Dannevoux. Het fraaie kruis rechts staat bij de ingang van de begraafplaats.

Informatiepaneel voor Béthincourt, in essentie ook een village détruit.

Béthincourt ligt centraal in het Forêt Domaniale du Mort-Homme en verdween volledig van de aardbodem tijdens de eindeloze artilleriebombardementen om de beruchte heuvel. het Franse leger gaf het op 8 april op, en herwon het op de Duitsers op 26 september 1918. In de tussentijd was er van het dorpje door alle artilleriebeschietingen van beide zijden helemaal niets overgebleven.

Kleine straatnaambordjes geven het dorp van toen aan.

Verwijzing naar de ruines en de eenzame cimetiere van Béthincourt.

Vanaf Malancourt loopt de D18 dwars over het slagveld van de Mort-Homme en over de resten van het dorpje Malancourt-Haucourt, verdwenen door de verwoestende oorlog. Een reeks monumenten herinnert nog aan het dorp en de slag.

 

Dit monumentje op een ommuurde locatie in een bocht van de D18 is voor Maurice Paul Marie Petit, die hier op 5 april 1016 sneuvelde.

De locatie van het monument Petit in het voormalige dorp Haucourt.

Informatiepaneel voor Malancourt-Haucourt, een gehucht ten zuiden van Malancourt.

   

Langs de D18 naar Malancourt is op een vernield blockhaus een tableau met enkele Casques Adrian aangebracht ter herinnering aan de verdediging van het dorp in april 1916, en de aanval van de Fransen en Amerikanen op 13 september 1918.

De tekst luidt

"A la mémoire des 6 compagnies du 69e R.I. Division de Fer du XXe Corps entièrement disparues du 30/03 au 05/04/1916 pour la défense des villages de Malancourt et Hauvourt et à leurs frères d'armes de la 79e Division U.S. tombés au même emplacement le 13/09/1918"”

De verdediging van het dorp begin mei 1916 wordt uitgebreid beschreven in Ordre n° 214 van 4 mei 1916 van het XXe Corps d'Armée:

“Le 69e R.I. a assuré sous la direction de son chef provisoire le Commandant Navel et grâce à l'abnégation et à l'esprit de sacrifice de tout son personnel la défense d'un secteur particulièrement exposé aux attaques de l'ennemi.

A exécuté contre l'assaillant une série de brillantes contre-attaques dans lesquelles la moitié des hommes n'avaient comme arme de choc que des pelles et des pioches, les fusils, baïonnettes et les mitrailleuses ayant été détruits par le bombardement. A largement contribué par sa superbe tenue au feu à limiter les progrès de l'ennemi. Le 69e R.I. a terminé la guerre avec 6 citations et la fourragère aux couleurs de la Médaille Militaire"

 

Van Haucourt is niets meer terug te vinden. Het dorpje kwam in de frontlijn terecht bij het Duitse offensief om cote 304. In 1918 deed het Amerikaanse offensief de rest.

Sfeerbeeld in Haucourt, village détruit.

Verderop langs de D18 staat wat verborgen dit monument voor Georges Bourguignon, die verdween op 7 april 1916 tijdens de gevechten om Cote 304. Zijn familie richtte na de oorlog het monument op.

De locatie van het monument Goury en Durand, eveneens langs de D12 in de bosrand. .

Monument voor de kapiteins Léon Goury van het 105e R.I. en Louis Durand van het 141e R.I. die met hun Manschappen sneuvelden in de kelders van Maison Legris op 22 maart 1916.

Moeilijk te vinden monument in een zomerperiode, niet ver van de D12 in de begroeiing.

Het monument is voor luitenant Charles Verdenal en zijn manschappen van het 153e R.I.

De tekst luidt: "En souvenir du Lieutenant Verdenal et de ses compagnons du 153e R.I. tombés le 07/04/1916"

Aan de oostkant van de Mort-Homme liggen de resten van het voormalige dorp Cumières le Mort Homme.

Een klein altaar, opgebouwd uit het puin van het dorp, staat vlak bij de D123.

Het Infomatiepaneel over Cumières le Mort Homme.

Twee plaques die hun eigen verhaal vertellen aan de muur van de cimetiere van Cumières le Mort Homme.

Op de muur van de cimetière hangt dit kleine lijstje: "En hommage au Régiment de Marche de la Légion Étrangère R.M.L.E. - Le 20 août 1917 le régiment de marche de la Légion Etrangère libére Cumières - 1917 - 2017"

Op de muur van de cimetière hangt ook de tekst van de legerorder die Cumières le Mort Homme tot village détruit verklaarde, met aan weerszijden afbeeldingen uit het oude dorp.

Dorpsmonument van Cumières le Mort Homme langs de D123.

Monumentje voor Lucien Sabatier dat staat langs een bospad richting de Mort-Homme.

Sabatier diende bij het 154e R.I.. Even verderop is de ingang naar de Tunnel de Kronprinz.

-  V  -

Home